خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از ضعف و ناتوانی خود می‌گوید که باعث دوری از خویشتن می‌شود. او از خوابی نرم و راحت سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که قلمش با نیرنگ، چهرهٔ گل را می‌آراید. شاعر خود را آرایشگر بهار و افکارش را نیمه‌رنگ توصیف می‌کند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و غنایی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربهٔ بیشتر دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۷۴ - از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشم
از ضعف مشکل آید، چون می برد ز خویشم
بالین خواب سازد، از مخمل فرنگم ۱
کلکم کند به نیرنگ، پرداز چهرهٔ گل
مشاطّهٔ بهار است، افکار نیمرنگم ۲
بالین خواب سازد، از مخمل فرنگم ۱
کلکم کند به نیرنگ، پرداز چهرهٔ گل
مشاطّهٔ بهار است، افکار نیمرنگم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۷۳ - زبان و سود، شد در عشق بی پروا فراموشم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۵ - ز ابر دیده در هر گل، زمین کشته ای دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
