خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر در این متن از احساسات پرشور و دیوانه‌وار خود سخن می‌گوید. او با تصاویری مانند گلشن، غنچه، و آتش، حالات عاشقانه و آتشین خود را به تصویر می‌کشد و تأکید می‌کند که افسردگی نمی‌تواند شوق او را خاموش کند.

متن دارای مفاهیم عاطفی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از واژگان و تصاویر برای مخاطبان جوان‌تر نامفهوم یا سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۲۷۰ - به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم

به هرگلشن که شور از شیون مستانه اندازم
لباس غنچه را، چاک از دل دیوانه اندازم ۱

سمندر مشربم، افسردگی شوقم نمی داند
به هر داغی که سوزم، طرح آتشخانه اندازم ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۹ - جز وصل علاج دل بیچاره ندارم
گوهر بعدی:شماره ۲۷۱ - از دل، به فرات مژه راهی ست چه سازم؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.