خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که از دل و خاک او هیچ گیاه یا گلی بدون رنج و درد نمی‌روید، همان‌طور که لاله بدون داغ نمی‌روید.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و احساسی است که ممکن است برای درک کامل، نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی بیشتری داشته باشد.
شماره ۲۰۵ - گیاه خرّمی از تربت پاکم نمی روید
گیاه خرّمی از تربت پاکم نمی روید
گلی بی داغ دل، چون لاله از خاکم نمی روید ۱
گلی بی داغ دل، چون لاله از خاکم نمی روید ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۴ - ز هر چاکی که دارد سینه من، بوی خون آید
گوهر بعدی:شماره ۲۰۶ - درنگ ازکاروان ما سبکباران نمی آید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
