خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر بیانگر احساسات عمیق و دردآلود شاعر است که از زبان آتشین خود و اشک‌هایش سخن می‌گوید. کلمات او مانند شراره‌های آتش و گل‌های لاله‌ای از درد و رنج هستند. شاعر از شرمساری و رنج‌های خود می‌گوید و احساساتش را با تصاویر پراحساس مانند اشک و خون توصیف می‌کند.
متن دارای مضامین عمیق احساسی و دردآلود است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عاطفی سنگین، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌کند.
شماره ۲۰۲ - مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
مکن کاری که حرفی از زبان من برون آید
شراری از لب آتش فشان من برون آید ۱
زبان آتشین خواهد گزید، از شرمساری ها
به دعوی، شمع اگر با استخوان من برون آید ۲
کلامش خون و بویش درد و رنگش لاله گون باشد
گلی کز وادی اشک روان من برون آید ۳
شراری از لب آتش فشان من برون آید ۱
زبان آتشین خواهد گزید، از شرمساری ها
به دعوی، شمع اگر با استخوان من برون آید ۲
کلامش خون و بویش درد و رنگش لاله گون باشد
گلی کز وادی اشک روان من برون آید ۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۱ - صفای عارضش، رنگ از رخ مهتاب بزداید
گوهر بعدی:شماره ۲۰۳ - به دل گفتم که خواهد غمزهٔ نامهربان آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
