خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری از حافظ است که با استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه، به مفاهیمی مانند غرور، عشق، جنون و رسوایی می‌پردازد. شاعر از بلندی گردن در بزم جهان سخن می‌گوید، اما اشاره می‌کند که این بلندی در برابر عشق و جنون ناچیز است. همچنین، از تأثیر عشق و شور بر زندگی و کوتاهی جهان در برابر آن صحبت می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و اصطلاحات پیچیده شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۹۶ - گر چه در بزم جهان، گردن میناست بلند
گر چه در بزم جهان، گردن میناست بلند
یک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند ۱
می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهی
بس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند ۲
فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ما
کوتهی تا نکند دامن صحراست بلند ۳
برسر منصب پروانگیت در محفل
شمع را تا به سحر گردن دعواست بلند ۴
یک سر و گردن از او نشئه صهباست بلند ۱
می کند سلسلهٔ شور جهان کوتاهی
بس که آوازهٔ آن زلف چلیپاست بلند ۲
فیض تشریف جنون بر قد رسوایی ما
کوتهی تا نکند دامن صحراست بلند ۳
برسر منصب پروانگیت در محفل
شمع را تا به سحر گردن دعواست بلند ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - یکایک از نظرم نور پیکران رفتند
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - شور مستی از دل دیوانهٔ ما شد بلند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
