خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بیانگر درد و رنج ناشی از جدایی و بیگانگی است که منجر به شکستن دل و دیوانگی می‌شود. همچنین، اشاره‌ای به تحمل غم‌های سنگین دارد که حتی کوه را نیز خم می‌کند، اما دل شجاعانه آن را تحمل می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و غمگین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد یا تأثیر منفی بر روحیه آن‌ها بگذارد. همچنین، استفاده از واژه‌هایی مانند 'دیوانگی' و 'غم' نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۰ - پایان ناز او چو به بیگانگی کشید
پایان ناز او چو به بیگانگی کشید
کار دل شکسته به دیوانگی کشید ۱
بار غمی که می شکند کوه را کمر
قربان دل شوم که به مردانگی کشید ۲
کار دل شکسته به دیوانگی کشید ۱
بار غمی که می شکند کوه را کمر
قربان دل شوم که به مردانگی کشید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۹ - ساقی مباد عیدی ما کوتهی شود
گوهر بعدی:شماره ۱۷۱ - کی نشئهٔ صهبا، دل غمناک گشاید؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
