خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن بیان می‌کند که در حالی که بهار است و طبیعت سرشار از زندگی و شادابی است، او در غم به سر می‌برد و دلش پر از غبار است. او از خود می‌پرسد چرا طرح عیش و شادی نمی‌ریزد، در حالی که مژگانش مانند ابری پرآب است.
متن دارای مضامین احساسی و غمگینانه است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تصاویر شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی و تجربه‌ی عاطفی دارد.
شماره ۱۰۷ - ایّام غمم، مرا بهار است
ایّام غمم، مرا بهار است
مژگان رگ ابر آبدار است ۱
طرح عیشی چرا نریزم؟
دامان دلم پر از غبار است ۲
مژگان رگ ابر آبدار است ۱
طرح عیشی چرا نریزم؟
دامان دلم پر از غبار است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - آن روز، شب تیرهٔ ما هم سحری داشت
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - به گلشنی که رخش، گوشهٔ نقاب شکست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
