خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به زیبایی‌های طبیعت و احساسات عمیق انسانی مانند عشق و غم می‌پردازد. با استفاده از استعاره‌هایی مانند 'مستی چشم یار' و 'خواب بهار'، شاعر حالات عاشقانه و تأمل‌برانگیز را به تصویر می‌کشد. همچنین، اشاره‌ای به غمهای پایدار و گنجینه‌های درونی دارد که در ویرانه‌های زندگی پنهان شده‌اند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن‌ها ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مضامین عاشقانه برای نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب است.
شماره ۹۷ - مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
خواب بهار، پردهٔ افسانهٔ خود است ۱
غمهای مایه دار تو از دل نمی رود
این گنج شاهوار، به ویرانهٔ خود است ۲
خواب بهار، پردهٔ افسانهٔ خود است ۱
غمهای مایه دار تو از دل نمی رود
این گنج شاهوار، به ویرانهٔ خود است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۶ - با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
گوهر بعدی:شماره ۹۸ - خار رهت، به روضهٔ رضوان برابر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
