خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن به ارزشهای معنوی و اخلاقی مانند قناعت، عزت نفس، و استقلال شخصی تأکید دارد و از نعمتهای مادی دنیا بینیازی نشان میدهد. شاعر با استفاده از استعارهها و تشبیههای زیبا، مفاهیم عمیقی مانند رضایت به داشتهها، بینیازی از ظواهر فریبنده، و ارزش آزادی روح را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار میباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده و واژگان ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان نامفهوم باشد.
شماره ۹۶ - با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
با چشم سیر، نعمت دنیا چه حاجت است؟
تا آبرو به جاست، به دریا چه حاجت است؟ ۱
عمری ست کز تپانچه، رخی سرخ می کنیم
ما را به سرخ رویی صهبا چه حاجت است؟ ۲
ژولیده موی، بر سر ما تاج خسروی ست
شوریده را به افسر دارا چه حاجت است؟ ۳
زهر اجل، به کام من آب حیات ریخت
دنیاگزیده را به مسیحا چه حاجت است؟ ۴
تا آبرو به جاست، به دریا چه حاجت است؟ ۱
عمری ست کز تپانچه، رخی سرخ می کنیم
ما را به سرخ رویی صهبا چه حاجت است؟ ۲
ژولیده موی، بر سر ما تاج خسروی ست
شوریده را به افسر دارا چه حاجت است؟ ۳
زهر اجل، به کام من آب حیات ریخت
دنیاگزیده را به مسیحا چه حاجت است؟ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۵ - روزی که غمزه اش به من خسته جنگ داشت
گوهر بعدی:شماره ۹۷ - مستی چشم یار، ز پیمانه خود است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.