این متن به بیان تفاوتهای ذاتی و اکتسابی در آفرینش و طبیعت موجودات میپردازد. برخی صفات مانند سنگ بودن یا ریگ بودن ذاتی و تغییرناپذیرند، در حالی که برخی دیگر مانند خاک به گل تبدیل شدن، قابل تغییرند. همچنین، برخی رنجها مانند لنگی یا کوری درمان ندارند، اما برخی دیگر مانند لقوه یا سردرد قابل درمان هستند. این تفاوتها نشاندهنده حکمت و هدفمندی در آفرینش است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم انتزاعی دارد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
بخش ۱۳۴ - جواب انبیا علیهم السلام مر جبریان را
وَصْفهایی که نَتان زان سَر کَشید ۱
و آفرید او وَصْفهایِ عارِضی
که کسی مَبْغوض میگردد رَضی ۲
سنگ را گویی که زَر شو بیهُدهست
مِسّ را گویی که زَر شو راه هست ۳
ریگ را گویی که گِل شو عاجِز است
خاک را گویی که گِل شو جایز است ۴
رنجها دادهست کان را چاره نیست
آن به مِثْلِ لَنْگی و فَطْس و عَمیست ۵
رنجها دادهست کان را چاره هست
آن به مِثْلِ لَقْوه و دَردِ سَر است ۶
این دَواها ساخت بَهرِ اِئْتِلاف
نیست این دَرد و دَواها از گِزاف ۷
بلکه اَغْلَب رَنجها را چاره هست
چون به جِدْ جویی بِیایَد آن به دست ۸
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.