خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه بیانگر عشق عمیق و دردناک شاعر به معشوق است. او عشق را مانند کلیم در سینای دل خود و داغ معشوق را در صحرای دلش توصیف می‌کند. درد عشق برای او مانند طبیبی است که جان بی‌درد را درمان می‌کند و غم او را به مقصد نهایی دلش تبدیل می‌شود.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع شعر معمولاً برای سنین بالاتر که با ادبیات کلاسیک آشنا هستند، جذابیت بیشتری دارد.
شماره ۱۹۹ - عشق تو کلیم طور سینای دلم
عشق تو کلیم طور سینای دلم
داغت حشم سینهٔ صحرای دلم ۱
دردت که طبیب جان بی درد مباد
درمان غمم، مقصد اقصای دلم ۲
داغت حشم سینهٔ صحرای دلم ۱
دردت که طبیب جان بی درد مباد
درمان غمم، مقصد اقصای دلم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۸ - یارای زبان کو که ثنای تو کنیم؟
گوهر بعدی:شماره ۲۰۰ - جان در سر زلف تابناکی کردم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
