خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن به توصیف قدرت و عظمت یک اسب (احتمالاً) می‌پردازد که با کوه‌های بلند و امواج دریا مقایسه شده است. حرکت آن چنان سریع و پرتوان است که گویی فلک در مقابلش ناتوان است و خورشید در برابر سم‌هایش مانند چوگان به نظر می‌رسد.
این متن دارای زبان ادبی و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، ممکن است به دانش پایه‌ای از ادبیات و اسطوره‌شناسی نیاز داشته باشد تا به طور کامل درک شود.
شماره ۱۲۱ - خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماند
خنگ تو به کوهِ عالی ارکان ماند
ور موج عرق زند، به عمّان ماند ۱
در راهِ تکش، فلک به میدان ماند
خورشید به گو، سمش به چوگان ماند ۲
ور موج عرق زند، به عمّان ماند ۱
در راهِ تکش، فلک به میدان ماند
خورشید به گو، سمش به چوگان ماند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۰ - ابر آمد و سینه را به کهسار نهاد
گوهر بعدی:شماره ۱۲۲ - بلبل به نوای آشنا می نازد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
