خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از رنجها و عشقهای خود سخن میگوید. او از سکوت و نوای سینهاش، پرواز دل به سوی معشوق، بیداد و غم، و جادوی عشق در بزم گفتگو یاد میکند. همچنین، به مفاهیمی مانند فقر و دولت معنوی اشاره دارد.
متن دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربهی عاطفی دارد. همچنین، برخی مفاهیم مانند «فقر» و «دولت معنوی» ممکن است برای مخاطبان جوانتر نامفهوم باشد.
شماره ۹۰۷ - به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
به خاموشی نوای سینه پرداز مرا دیدی ۱
پراندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
به بال دل، رساییهای پرواز مرا دیدی ۲
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
به نالش، دلخراشیهای آواز مرا دیدی ۳
به پای خویشتن می پرورد چون سایه طوبی را
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی ۴
حزین افسانه ام جادو دمان را مهر بر لب زد
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی ۵
به خاموشی نوای سینه پرداز مرا دیدی ۱
پراندازد ملک، آنجا که من پروانگی کردم
به بال دل، رساییهای پرواز مرا دیدی ۲
ز بیدادت به چنگ کاوش غم، سینه را دادم
به نالش، دلخراشیهای آواز مرا دیدی ۳
به پای خویشتن می پرورد چون سایه طوبی را
لوای دولت فقر سرافراز مرا دیدی ۴
حزین افسانه ام جادو دمان را مهر بر لب زد
به بزم گفتگوی عشق، اعجاز مرا دیدی ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۶ - به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
گوهر بعدی:شماره ۹۰۸ - ای از شرار عشق تو هر سینه آتشخانه ای
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.