خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، از عشق و شیفتگی به معشوق و تأثیرات عمیق او بر دل و جان شاعر سخن میگوید. شاعر از آشفتگی دل، نوازشهای معشوق، و پشیمانی از توبه به می سخن میگوید و در نهایت، از صبر و تحمل در برابر نازهای معشوق یاد میکند.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به موضوعاتی مانند می و توبه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۰۶ - به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
به دلهای دماغ آشفته، سنبل می کند کاری
به ما شوریدگان، آن زلف و کاکل می کند کاری ۱
دلم را در خروش آورده چون گل نوشخند او
نوازشهای آن رنگین تغافل، می کندکاری ۲
شب از وجد نسیم، از خود نرفتم گر درین گلشن
به بوی صبحدم، گلبانگ بلبل می کند کاری ۳
به غفلت توبه کردم از می و اکنون پشیمانم
خورد افسوس، هرکس بی تامّل می کند کاری ۴
حزین از بوالفضولان، در غمش محروم تر مردم
مگو با ناز او صبر وتحمّل می کندکاری ۵
به ما شوریدگان، آن زلف و کاکل می کند کاری ۱
دلم را در خروش آورده چون گل نوشخند او
نوازشهای آن رنگین تغافل، می کندکاری ۲
شب از وجد نسیم، از خود نرفتم گر درین گلشن
به بوی صبحدم، گلبانگ بلبل می کند کاری ۳
به غفلت توبه کردم از می و اکنون پشیمانم
خورد افسوس، هرکس بی تامّل می کند کاری ۴
حزین از بوالفضولان، در غمش محروم تر مردم
مگو با ناز او صبر وتحمّل می کندکاری ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۰۵ - خاصان تمام مستند، ساقی صلای عامی
گوهر بعدی:شماره ۹۰۷ - به جان سوزی، نی کلک سخن ساز مرا دیدی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.