خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حزین لاهیجی، بیانگر درد و رنج شاعر از فراق و بیگانگی است. او از دست دادن عشق و آرامش را توصیف می‌کند و از تأثیرات منفی زمان و گردش روزگار بر زندگی خود می‌نویسد. شاعر به عشق و معنویت اشاره دارد و از کعبه و قبله به عنوان نمادهایی برای عشق و دعا استفاده می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۷۹۹ - تیغت از فرق مبتلا رفته
تیغت از فرق مبتلا رفته
از سرم سایه هما رفته ۱
بس که بیگانه مشربان دیدم
از لبم حرف آشنا رفته ۲
رفته بر پیکرم ز گردش چرخ
آنچه بر دانه ز آسیا رفته ۳
از میان رفته ایم تا من و دل
جم و جام جهان نما رفته ۴
طاق ابروی اوست کعبه ما
دل به آن قبلهٔ دعا رفته ۵
نگهم تا به خاک درگه او
به تکاپوی توتیا رفته ۶
مستی افزاست نغمهٔ تو حزین
دل ازین طرز آشنا رفته ۷
از سرم سایه هما رفته ۱
بس که بیگانه مشربان دیدم
از لبم حرف آشنا رفته ۲
رفته بر پیکرم ز گردش چرخ
آنچه بر دانه ز آسیا رفته ۳
از میان رفته ایم تا من و دل
جم و جام جهان نما رفته ۴
طاق ابروی اوست کعبه ما
دل به آن قبلهٔ دعا رفته ۵
نگهم تا به خاک درگه او
به تکاپوی توتیا رفته ۶
مستی افزاست نغمهٔ تو حزین
دل ازین طرز آشنا رفته ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۸ - دل، سیه مست به سودای تو از جا رفته
گوهر بعدی:شماره ۸۰۰ - نسرین بری گلگون قبا، از جلوه جانم سوخته
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
