شماره ۷۰۴ - چشم تو را ز جور، پشیمان نیافتم

چشم تو را ز جور، پشیمان نیافتم
این کافر فرنگ مسلمان نیافتم ۱

با آنکه خون هر دو جهان را به خاک ریخت
تیغ کرشمهٔ تو پشیمان نیافتم ۲

از هر طرف که دیده گشودم گشاده بود
جایی به فیض کلبهٔ ویران نیافتم ۳

رفتم که از شکنجه گردون برون روم
راهی بغیر چاک گریبان نیافتم ۴

مورم سری به غمکدهٔ خاک می کشد
آسایشی به ملک سلیمان نیافتم ۵

چون لاله غیر داغ مرا درکنار نیست
هرگز گل امید به دامان نیافتم ۶

شاید دری ز غیب گشاید جنون عشق
فیضی ز فضل حکمت یونان نیافتم ۷

نبود عجب اگر نفکندم به راه تو
این سر سزای آن خم چوگان نیافتم ۸

امشب که تیر آه حزین در جگر شکست
ناقوس دیر و بتکده نالان نیافتم ۹