شماره ۵۰۹ - رهرو وادی عشق، آبله پا می باید

رهرو وادی عشق، آبله پا می باید
غم جدا، گریه جدا، ناله جدا می باید ۱

ساده لوحانه کنی دل چه پر از نقش و نگار؟
زینت خانهٔ آیینه صفا می باید ۲

صبح عید است در میکده ها بگشایید
همه را طاعت سی روزه قضا می باید ۳

سنبلش عمردو بالاست کهن سالان را
قامت خم شده را زلف دوتا می باید ۴

بزم عشرت نشود بی گل و گوینده به ساز
عیش این غمکده را برک و نوا می باید ۵

نامه کی جمع کند مغز پریشان مرا؟
بوی زلفی به گریبان صبا می باید ۶

بی تو از شکوه ندارد نفسم کوتاهی
چه شد ار دور شدم؟ ناله رسا می باید ۷

بی خرد را نرسد عطرکلامم به مشام
سخنم نافه بود، نافه گشا می باید ۸

عشق و عقل آنکه ندارد، می و افیونش ده
هر دو پا لنگ چو باشد دو عصا می باید ۹

تو سبکسر چه توانیکه دهی رهن شراب؟
رطل میخانه گران است بها می باید ۱۰

داغ آن عارض افروخته چون لاله حزین
درکنار دل خون گشتهٔ ما می باید ۱۱