بخش ۶۰ - در وهم افکندن کودکان اوستاد را

روز گشت و آمدند آن کودکان
بر همین فِکْرَت زِ خانه تا دُکان ۱

جُمله اِسْتادند بیرون مُنْتَظِر
تا دَرآیَد اَوَّل آن یارِ مُصِر ۲

زان که مَنْبَع او بُده‌ست این رای را
سَر اِمام آید همیشه پایْ را ۳

ای مُقَلِّد تو مَجو بیشی بر آن
کو بُوَد مَنْبَع زِ نورِ آسْمان ۴

او دَر آمَد گفت اُسْتا را سلام
خیر باشد رَنگِ رویَت زَردْفام ۵

گفت اُستا نیست رَنجی مَر مرا
تو بُرو بِنْشین مگو یاوه هَلا ۶

نَفْی کرد امّا غُبارِ وَهْمِ بَد
اندکی اَنْدَر دِلَش ناگاه زَد ۷

اَنْدَر آمد دیگری گفت این چُنین
اندکی آن وَهْم اَفْزون شُد بِدین ۸

هم چُنین تا وَهْمِ او قُوَّت گرفت
مانْد اَنْدَر حالِ خود بَسْ در شِگِفت ۹