شماره ۳۶۶ - در این دو هفته که با گل مدار می گذرد

در این دو هفته که با گل مدار می گذرد
پیاله گیر که ابر بهار می گذرد ۱

به این خوشم که شب هجر، تیره روزان را
به یاد صبح بناگوش یار می گذرد ۲

به حیرت از روش چشم می پرست توام
که دور مستی او در خمار می گذرد ۳

از آن شبی که به زلف تو کرد شانه کشی
هنوز باد صبا مشکبار می گذرد ۴

خجسته باد صباحی که میگساران را
به روی ساقی مشکین عذار می گذرد ۵

حیات خواجهٔ دلمرده بین که روز و شبش
به فکر عالم ناپایدار می گذرد ۶

ز دور چرخ چه اندیشم، از فلک چه کشم؟
مرا به گردش ساغر مدار می گذرد ۷

چرا دراز نباشد شب فراق حزین ؟
سخن ز سلسلهٔ زلف یار می گذرد ۸