خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حزین لاهیجی، بیانگر اشتیاق به دیدار معشوق، درد دوری از یار، و اشارههایی به مفاهیم عرفانی مانند نور الهی و راهنمایی مرشد است.
مفاهیم عرفانی و ادبی این شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد و درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات و فلسفه عرفانی دارد.
شماره ۳۱۳ - گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
ما را ز ما ستانی، ای دلربا! چه باشد؟ ۱
از یار ناموافق، دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا، چه باشد؟ ۲
از وصل خود بریدی، گویی چه جور دیدی؟
خود فصل ماجرا کن، جور و جفا چه باشد؟ ۳
شمع جمال موسی، شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود، نور خدا چه باشد؟ ۴
انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را
گر همّتی بخواهی از اولیا چه باشد؟ ۵
ما را ز ما ستانی، ای دلربا! چه باشد؟ ۱
از یار ناموافق، دوری ضرورت آمد
گر ساعتی نشینی از خود جدا، چه باشد؟ ۲
از وصل خود بریدی، گویی چه جور دیدی؟
خود فصل ماجرا کن، جور و جفا چه باشد؟ ۳
شمع جمال موسی، شد برق و طور را زد
نار کلیم آن بود، نور خدا چه باشد؟ ۴
انوار مرشد روم، شد راهبر حزین را
گر همّتی بخواهی از اولیا چه باشد؟ ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۱۲ - مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۴ - خوش آن عاشق که شیدای تو باشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.