خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از حزین لاهیجی، بیانگر احساسات شاعر درباره آزادی، فراموشی آرزوها، غم و اندوه، و امید به آینده است. شاعر از مفاهیمی مانند آزادی، فراموشی کتاب‌ها و آرزوها، غم‌های زندگی، و امیدواری سخن می‌گوید. همچنین، از طبیعت و نمادهای آن مانند بلبل، بهار، و آهو برای بیان احساسات خود استفاده می‌کند.

متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مضامین مانند غم و فراموشی ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۳۱۲ - مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشد

مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشد
گلستان زیر بال مرغ فارغ بال می باشد ۱

کتاب هفت ملت، مانده در طاق فراموشی
مرا سی پارهٔ دل، بس که نیکو فال می باشد ۲

سکندر گو نبیند، دولت غم دستگاهان را
سر زانو مرا آیینهٔ اقبال می باشد ۳

نسیمی کرده گویا، آشیان بلبلی ویران
بهار آشفته سامان، گل پریشان حال می باشد ۴

به هر وادی که ریزد رنگ وحشت، کلک پرشورم
رم آهوی صحراگرد، در دنبال می باشد ۵

کند دریوزه، تا کامل نگردیده ست ماه نو
علاج تنگدستان جام مالامال می باشد ۶

حزین ، آیینه را حرف شکایت نیست در خاطر
زبان جرأت حیرت نصیبان لال می باشد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۱۱ - ز خاموشی دلم را پاس الفت مدعا باشد
گوهر بعدی:شماره ۳۱۳ - گر رخ به ما نمایی، ای خوش لقا چه باشد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.