شماره ۳۰۷ - ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد

ای وای بر اسیری، کز یاد رفته باشد
در دام مانده باشد، صیاد رفته باشد ۱

از آه دردناکی سازم خبر دلت را
روزی که کوه صبرم، بر باد رفته باشد ۲

رحم است بر اسیری، کز گرد دام زلفت
با صد امیدواری، ناشاد رفته باشد ۳

شادم که از رقیبان دامن کشان گذشتی
گو مشت خاک ما هم، بر باد رفته باشد ۴

آه از دمی که تنها با داغ او چو لاله
در خون نشسته باشم، چون باد رفته باشد ۵

خونش به تیغ حسرت یارب حلال بادا
صیدی که از کمندت، آزاد رفته باشد ۶

پرشور از حزین است امروز کوه و صحرا
مجنون گذشته باشد، فرهاد رفته باشد ۷