شماره ۲۹۸ - شب زلف تو در خیالم آمد

شب زلف تو در خیالم آمد
از بخت خود انفعالم آمد ۱

بی رحم تر است غمزه، امروز
گویا رحمش به حالم آمد ۲

یاد قد اوست قسمت من
شادم که، الف به فالم آمد ۳

از حرمت خون دل شناسی
پیمانه کشی، حلالم آمد ۴

آبی ای زخم تشنه بردار
اشک دریا نوالم آمد ۵

گفتی نظر از جهان فروبند
کاینک رخ بی مثالم آمد ۶

از هر مژه، زین اشارت، انگشت
بر دیده امتثالم آمد ۷

خورشید رخ تو شد مقابل
جانی به تن هلالم آمد ۸

چون آینه وصل بی حجابی
از حیرت آن جمالم آمد ۹

افسرده دمان، حذر که چون شمع
حرفی به زبان لالم آمد ۱۰

از دیده و دل کناره گیرید
وحشی نگهان، غزالم آمد ۱۱

عشرتکده عدم، کجایی؟
از هستی خود ملالم آمد ۱۲

اوراق دل حزین گشودم
عشق تو به وصف حالم آمد ۱۳