این متن به انتقاد از فردی می‌پردازد که با تکیه بر مال و جاه، خود را برتر از دیگران می‌داند و از احترام و سجده‌های مردم سوء استفاده می‌کند. شاعر او را به فرعون و شغال تشبیه می‌کند و هشدار می‌دهد که این رفتارها سرانجام به رسوایی و سقوط او منجر خواهد شد. همچنین، او را به دلیل حرص و طمع و رفتارهای ناشایست، سگ‌گرگین خطاب می‌کند و از او می‌خواهد که از پوشیدن پوست شیر دست بردارد، زیرا نقش شیر با اخلاق سگ‌ها سازگار نیست.
این متن حاوی مفاهیم انتقادی و اخلاقی پیچیده‌ای است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد. همچنین، استفاده از تشبیهات و استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
بخش ۲۳ - تشبیه فرعون و دعوی الوهیت او بدان شغال کی دعوی طاوسی می‌کرد
بَرتَر از عیسی پَریده از خَریش ۱
او هم از نَسلِ شَغالِ ماده زاد
در خُمِ مالیّ و جاهی دَر فُتاد ۲
هر کِه دید آن مال و جاهَش سَجْده کرد
سَجْدهٔ اَفْسوسیان را او بِخَورْد ۳
گشت مَستَک آن گدایِ ژَنده‌دَلْق
از سُجود و از تَحَیُّرهایِ خَلْق ۴
مالْ مار آمد که در وِیْ زَهرهاست
وان قَبول و سَجدهٔ خَلْق اَژدَهاست ۵
های ای فرعون ناموسی مَکُن
تو شَغالی هیچ طاووسی مَکُن ۶
سویِ طاووسان اگر پیدا شَوی
عاجِزی از جِلْوه و رُسوا شَوی ۷
موسی و هارون چو طاووسان بُدند
پَرِّ جِلْوه بر سَر و رویَت زدند ۸
زشتی اَت پیدا شُد و رُسوایی اَت
سَرنگون اُفتادی از بالایی اَت ۹
چون مِحَک دیدی سِیَه گشتی چو قَلْب
نَقْشِ شیری رفت و پیدا گشت کَلْب ۱۰
ای سگِ‌گَرگینِ زشت از حِرص و جوش
پوستینِ شیر را بر خود مَپوش ۱۱
غُرِّهٔ شیرت بخواهد اِمْتِحان
نَقْشِ شیر و آن گَهْ اخلاقِ سگان؟ ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
