شماره ۲۱۷ - ای منزل مبارک می بخشیم صفایی

ای منزل مبارک می بخشیم صفایی
داری هوای مشکین از بوی آشنایی ۱

خاک رهت ببوسم بر روی و دیده مالم
کانجا رسیده باشد روزی نشان پایی ۲

بر سنگریزههایت چون می کنم سلامی
آید به گوش جانم بیصوت مرحبایی ۳

در منزلی که جانان آنجا گذشته باشد
با ذره های خاکش داریم ماجرایی ۴

گردی ز منزل او گر بر بصر نشیند
سازنده تر نباشد زان خاک توتیایی ۵

مقبل کسی که دارد در جان وفای یاران
جانم فدای باری کار را بود وفایی ۶

از یاد دوست یابم آرام در فراقش
جز ذکر او ندانم دل را دگر دوایی ۷

جان همام دارد حاصل ز عشق جانان
آن دولتی که نبود در سایه همایی ۸

آن را که چتر عشقش افکند سایه بر سر
سلطان ملک عالم پیشش بود گدایی ۹