شماره ۲۱۴ - می کند بوی تو با باد صبا همراهی

می کند بوی تو با باد صبا همراهی
خلق را می دهد از بوی بهشت آگاهی ۱

اثر کفر نماندی به جهان از رویت
کر نکردی سر زلفت مدد گمراهی ۲

خجلم زان که به رخسار تو گویم ماهی
کز تو تا ماه تمام است زمه تا ماهی ۳

آفتاب است که مشهور جهان است به حسن
چشم بد دور زرویت که چومه پنجاهی ۴

ما گدایان شرف از خاک درت یافته ایم
همه خواهند تورا تا تو که را می خواهی ۵

گر بود سوی همامت نظری ور نبود
آستانت نفروشیم به تخت شاهی ۶

همه جویند تورا تا تو که را میجویی
از درت دور نگردد چو سگ خرگاهی ۷