خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه بیانگر عشق و شیفتگی شاعر به معشوق است. شاعر از زیبایی‌های معشوق مانند زلف و رویش سخن می‌گوید و احساسات خود را با تصاویر شاعرانه مانند خورشید و غوغا توصیف می‌کند. همچنین، او از فراق و محرومیت از وصال معشوق می‌گوید، اما با این وجود، عشق و خیال معشوق او را شاد نگه می‌دارد.

محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۶۸ - ای سواد زلف تو سودای من

ای سواد زلف تو سودای من
روی تو خورشید مهر افزای من ۱

دل میان زلفت و من ره نشین
فرق بین از جای او تا جای من ۲

فتنه همسایگان شب تا سحر
در میان کوی تو غوغای من ۳

از وصالت گرچه محرومم خوش است
با خیالت عشق بازی های من ۴

دل به پیری هم جوانی می کند
وه ز دست این دل بر نای من ۵

لایق حسن جهانگیر تو نیست
جز سخن های جهان پیمای من ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۶۷ - ترک مه پیکر من تا که برفت از بر من
گوهر بعدی:شماره ۱۶۹ - بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.