خلاصه و رده‌بندی سنی 15+

شاعر در این شعر از عشق و علاقه‌ی خود به معشوق سخن می‌گوید و با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند «شکر» و «نی»، شیرینی و جذابیت لب‌های معشوق را توصیف می‌کند. او بیان می‌کند که حتی ذره‌ای از این عشق و محبت، جان او را سرشار از شادی می‌کند.

این شعر دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۷ - دوش از لبت ربوده ام ای مهربان شکر

دوش از لبت ربوده ام ای مهربان شکر
پیداست در بیان من امروز آن شکر ۱

چون نی به خدمت تو بسی بسته ام میان
تا همچو نی گر فتهام اندر دهان شکر ۲

در عمر خود لبم ز لبت یک شکر گرفت
آری به کیل می بفروشد ازان شکر ۳

از تاب آفتاب رخت تا نگردد آب
شد زیر سایه خط سبزش نهان شکر ۴

پیش از خط ولب تو نگارا ندیده ام
دیگر که از نبات کند سایه بان شکر ۵

جانم فدای آن لب جانان که می دهد
از ذوق اندکی به مذاقم نشان شکر ۶

باد لبت چو می گذرد بر زبان من
حالی می شود ز زبانم روان شکر ۷

وصف لبت نهاد شکر در دهان من
گر بیش ازین بگویم گردد زبان شکر ۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۶ - دمی وصال تو از هر چه در جهان خوشتر
گوهر بعدی:شماره ۱۰۸ - لبت راست آب حیاتی دگر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.