خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این شعر عاشقانه و عرفانی از همام تبریزی، خاطرات عشق و وصال را با طبیعت و عناصر آن مانند سرو، گل و بلبل پیوند می‌زند. شاعر با یادآوری لحظات زیبا و پیمان عاشقانه، به ستایش معشوق و مهر پایدار می‌پردازد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و عرفانی، همراه با استفاده از استعاره‌های پیچیده، برای درک کامل نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی عاطفی دارد.
شماره ۵۰ - یاد باد آن راحت جان یاد باد
یاد باد آن راحت جان یاد باد
عاشقان را عهد جانان یاد باد ۱
چون تماشا را به سروستان رویم
ود آن سرو خرامان یاد باد ۲
غنچه های گل چو آید در نظر
آن لب شیرین خندان یاد باد ۳
ما به جان بادوست پیمان بسته ایم
جاودانش آب حیوان یاد باد ۴
روشنی کز روز وصلش یافتم
در شب تاریک هجران یاد باد ۵
مهر با رویش به جان ورزیده ام
مهربان را مهر با نان یاد باد ۶
تا زبان گویاست می گوید همام
بلبلان را از گلستان یاد باد ۷
عاشقان را عهد جانان یاد باد ۱
چون تماشا را به سروستان رویم
ود آن سرو خرامان یاد باد ۲
غنچه های گل چو آید در نظر
آن لب شیرین خندان یاد باد ۳
ما به جان بادوست پیمان بسته ایم
جاودانش آب حیوان یاد باد ۴
روشنی کز روز وصلش یافتم
در شب تاریک هجران یاد باد ۵
مهر با رویش به جان ورزیده ام
مهربان را مهر با نان یاد باد ۶
تا زبان گویاست می گوید همام
بلبلان را از گلستان یاد باد ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹ - از وقت صبح هست دلم را صفای صبح
گوهر بعدی:شماره ۵۱ - دلم شکست بدان زلف های پر شکنش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
