خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری عرفانی است که به جستجوی معنا و حقیقت در زندگی می‌پردازد. شاعر از دل‌بستگی‌های دنیوی و گذرا فاصله گرفته و به دنبال یافتن آرامش و حقیقت در عالم جان است. او از غم دنیا دوری می‌کند و به زیبایی‌های معنوی و روحانی توجه دارد. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که راز دل را تنها با محرم اسرار باید در میان گذاشت.

متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد.

مشاهده کامل

در پی آن میدوید دل که نگاری کجاست
نوبت خوبان گذشت شاهد ما وقت ماست

بر سر آب حیات خیمه زده جان ما
این تن خاکی دوان بهر سرابی چراست

بر در بیگانگان هرزه چرا می رویم
دوست جو هم خانه شد خوشتر ازینجا کجاست

با خبر ان را ز دل نیست سر آب و گل
گو غم دنیی مخور این ند حدیث شماست

عالم جان را خوش است آب و هوا خاکیان
روی بدانجا نهند منزل گل نار ماست

بلبل جان در قفس هیچ نمی زد نفس
بوی گلستان شنید عزم صفیرش کجاست

چون به گلستان رود همدم رضوان شود
مجمع روحانیان منزل عیش و صفاست

هر که بدایشان رسید دید و زبان در کشید
وان که حدیثی شنید غافل ازین ماجراست

فاش مکن ای همام راز دل خویش را
محرم این ماجرا سمع دل آشناست

«همام تبریزی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir