شماره ۹۹۱ - بر من بیدل اگر جور و ستم فرمودی

بر من بیدل اگر جور و ستم فرمودی
لطف بسیار نمودی و کرم فرمودی ۱

تا به صاحب نظری از همه باشم افزون
سرمه چشم من از خاک قدم فرمودی ۲

گفت پیش رقیبان دهمت صد دشنام
باز مرسوم دعاگو ز چه کم فرمودی ۳

نامه شان پیش خودم خوان که ز دور آمده ام
چون دویدن پسرم همچو قلم فرمودی ۴

ن ت من ز سر خوان کرم غصه و غم
گفته بودی که نفرمایم و هم فرمودی ۵

دگر از خون دل ریش شرابم فرمای
چون کباب از جگر سوختهام فرمودی ۶

راندیم از در و خون شد دل مکین کمال
از چه آزردن آفری حرم فرمودی ۷