شماره ۹۴۸ - گر سر طلبی بر درت آریم به دیده

گر سر طلبی بر درت آریم به دیده
چون اشک همه جانب کوی تو دیده ۱

بگشای به ابروی سیه چشم که بینی
از بارب ما دود به محراب رسیده ۲

زاهد چه عجب بی لبش ار کام تو تلخست
کامیست ز حلوای محبت نچشیده ۳

در صحبت صاحب نظران بار ندارد
صاحب هوس بار ملامت نکشیده ۴

دیدی رخ یوسف ز چه بر حرف زلیخا
انگشت نه دم بدم ای دست بریده ۵

تو گوش نهادستی و ما دیده به دیدار
از دیده بسی فرق بود تا بشنیده ۶

با دیده تو سود کمال آن کف پا را
چندانکه شدش رو به کف پای تو دیده ۷