شماره ۹۲۲ - ای رخ و زلف سیاه تو شب تیره و ماه

ای رخ و زلف سیاه تو شب تیره و ماه
مردم دیده که باشد؟ که کند در تو نگاه ۱

مردم چشم تو ماتم زده عشاقند
ورنه رنگ «مژه ها» بهر چه گردید سیاه ۲

عاشق روی ترا برگ گل بستان نی
بلبل باغ ارم میل ندارد به گیاه ۳

گر نشان قدمت بر سرراهی یابم
برنگیرم رخ اگر خاک شوم برسرراه ۴

ستم از چشم تو در عین پریشانکاریست
خود سر زلف تو دال است چه حاجت به گواه ۵

گفتمش رخ بهم بر رخ زیبای تو گفت
خرمن گل نتواند که کشد زحمت گاه ۶

قصة زلف تو گفتیم به پایان نرسید
کاین حکایت نه حدیثی ست که گردد کوتاه ۷