شماره ۹۲۱ - ای دل ریش من از جور تو غمگین گونه

ای دل ریش من از جور تو غمگین گونه
لبت از خوردن خونم شده رنگین گونه ۱

بسکه بر خاک ره انداخته بشکسته دلم
چون سر زلف خودم سات مشکین گونه ۲

همچو بلبل من و بیداری و صد گونه خروش
تا که باشد گل رخسار تو با این گونه ۳

نرسد قند به شیرینی لبهای نو لیک
به دهانت چو رسیده شده شیرین گونه ۴

سرخروئی بودم پیش رقیبان همه وقت
که به خون رنگ دهی اشک مرا زین گونه ۵

گرچه هم رندم و هم رند ستا شکر خدا
که نیم باری ازین زاهد خود بین گونه ۶

ہر ورق ریخت مگر سرخی اشک تو کمال
که سخنهاست به دیوان تو چندین گونه ۷