شماره ۸۹۵ - ای کاش رفتمی چو صبا در حریم تو

ای کاش رفتمی چو صبا در حریم تو
تا زنده گشتمی نفسی از نسیم تو ۱

از تو امید قطع کنم این روا بود
ما را امیدهاست به لطف عمیم تو ۲

گر بگذری نو از سر عهد قدیم ما
ز ما نگذریم از سر عهد قدیم تو ۳

ای آنکه منع می کنی از عاشقی مرا
فریاد از این طبیعت نا مستقیم تو ۴

ما را به صحبت خود اگر راه نمی دهی
باری رقیب کیست که باشد ندیم تو ۵

آیا چگونه بر کند در غم فراق
پرورده در وصال به ناز و نعیم تو ۶

مغرور عشوه شده باز ای کمال
او از سلامت نر و طبع سلیم تو ۷