خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که از غم و اندوه عمیق، عشق و اشتیاق، و التماس به معشوق سخن می‌گوید. شاعر از اشک‌های خونین، دل‌شکستگی، و امید به التیام دردها می‌نویسد. همچنین، اشاراتی به مفاهیم عرفانی و حکمت دارد و از طبیب شفابخش و قانون سخن می‌گوید.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و اشارات عرفانی است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد عشق و اندوه نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۸۶۴ - شبی نگذرد بر دوچشم اشک گلگون
شبی نگذرد بر دوچشم اشک گلگون
که از دل بروما نیارده شبیخون ۱
گر آن مه پذیرد ز من ناله و آه
از اینان متاعش فرستم بگردون ۲
خیالت چون بر آب چشمم نشیند
بگویند بنشست شیرین به گلگون ۳
چو باد آید آن ابروان در نمازم
که دارند از نوجگرهای پر خون ۴
زلب خستگانرا دهی نوشدارو
نخوانم به محراب جز سورة نون ۵
کمال اهل حکمت چوشعر نوخواننده
طبیب شفا بخش باشد به قانون ۶
که از دل بروما نیارده شبیخون ۱
گر آن مه پذیرد ز من ناله و آه
از اینان متاعش فرستم بگردون ۲
خیالت چون بر آب چشمم نشیند
بگویند بنشست شیرین به گلگون ۳
چو باد آید آن ابروان در نمازم
که دارند از نوجگرهای پر خون ۴
زلب خستگانرا دهی نوشدارو
نخوانم به محراب جز سورة نون ۵
کمال اهل حکمت چوشعر نوخواننده
طبیب شفا بخش باشد به قانون ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۳ - شبی خواهم چو شمعش لب گزیدن
گوهر بعدی:شماره ۸۶۵ - شه لشکر کش ما برد از ما عقل و هوش و دین
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
