خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر رنجهای عاشق در راه عشق و وفاداری است. عاشق با وجود جفاها و دلآزاریها، همچنان وفادار میماند، اما در نهایت با بیوفایی و دوری معشوق مواجه میشود. شعر همچنین به مفاهیمی مانند شبزندهداری، خجلت و ناامیدی اشاره دارد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، برخی مضامین مانند رنج و ناامیدی نیاز به بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۵۵۹ - بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد
بار چندان که جفا جست و دل آزاری کرد
عاشق خسته وفاجوئی و دلداری کرد ۱
نشنیدم که سگش نیز به فریاد رسید
بیدلی را که بر آن در همه شب زاری کرد ۲
دی در آمد ز درم ناگه و از خجلت آن
آفتاب از سوی روزن پس دیواری کرد ۳
گونه عاشق پروانه صفت شمعی شد
بسکه در عشق تو شبخیزی و بیداری کرد ۴
دل ببرد از برم آن طره و از من ببرید
با همه زیر بری بین که چه طراری کرد ۵
این همه جور و جفا از پی آن دید کمال
که ز خوبان طمع مهر و وفاداری کرد ۶
عاشق خسته وفاجوئی و دلداری کرد ۱
نشنیدم که سگش نیز به فریاد رسید
بیدلی را که بر آن در همه شب زاری کرد ۲
دی در آمد ز درم ناگه و از خجلت آن
آفتاب از سوی روزن پس دیواری کرد ۳
گونه عاشق پروانه صفت شمعی شد
بسکه در عشق تو شبخیزی و بیداری کرد ۴
دل ببرد از برم آن طره و از من ببرید
با همه زیر بری بین که چه طراری کرد ۵
این همه جور و جفا از پی آن دید کمال
که ز خوبان طمع مهر و وفاداری کرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۵۸ - یارب آن شمع چگل دوش به مهمان که بود
گوهر بعدی:شماره ۵۶۰ - بار در زیر لب چو خنده کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.