شماره ۷۱ - تا کی از بخت فرو بسته گره وا نکنی

تا کی از بخت فرو بسته گره وا نکنی
نظر لطف به آوارگی ما نکنی ۱

گوییا اسم جدایی نشنیده است دلت
ورنه درد دل ما از چه مداوا نکنی ۲

شده آئینه دل تیره تر از چهره بخت
ز چه از یک نظرش پاک و مصفا نکنی ۳

هوس خاک سر کوی تو اندر لب سرماست
همتی از چه برین منصب عظمی نکنی ۴

اینقدر هم نبود بی‌اثر آه دل ما
مگر از سوز دل سوخته پروا نکنی ۵

(صامتا) کار جهان گشت به کامت که دگر
ز غم دلبر خود شورش و غوغا نکنی ۶