شماره ۴۶ - دمی که باده عشترت بتان به جام کنند

دمی که باده عشترت بتان به جام کنند
به نزد دردکشان ترک ننک و نام کنند ۱

مدام خنده بدان می کشان زند ساغر
که نان پخته خود را ز گریه خام کنند ۲

شود چو دست تظلم دراز باز بر او
عبث به حشر شهیدان وی قیام کنند ۳

سبک تبسم زیر لب این بتان گه وصل
حساب هجر دو صدساله را تمام کنند ۴

مخوان بسوی بهشتم که رهروان رهش
بهشت را به خود اول قدم حرام کنند ۵

ز راحتی که به دام تو هست می‌ترسم
که مرغ‌های دگر آرزوی دام کنند ۶

ز وصل حور فراموش کنند اهل جهان
به خاک کوی تو روزی اگر که شام کنند ۷

ز خال و زلف اگر دام و دانه نبود
چگونه مرغ چو (صامت) به خویش رام کنند ۸