شماره ۴۹۶ - گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود

گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود
سلطان توئی کی به تظلم کجا رود ۱

سوی تو چون سلام فرستم که باد را
پیرامن درت نگذارند تا رود ۲

چندان دعای جان تو گونیمه کز ملال
می خواسته بر زبان تو دشنام ما رود ۳

بفرست سوی گل سحری بوی پیرهن
کز رشک آن چو غنچه بزیر قبا رود ۴

ای دل ز سیل خون که شد از چشم ما روان
شادی مکن که بره تو هم این ماجرا رود ۵

چون زلف او بگوش نیاری حدیث مشک
پیش تو گر حکایت آن خاک پارود ۶

رفت آنچه رفت ز آتش دل بر سر کمال
من بعد از آب دیده برو تا چها رود ۷