خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌های عاشقی و حسادت رقیب می‌نالد. شاعر با استفاده از تصاویر زیبا مانند گل، بلبل، سرو و قند، زیبایی معشوق را توصیف می‌کند و از بی‌قراری و دل‌تنگی خود می‌گوید.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات ادبی ممکن است برای نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار باشد.
شماره ۴۹۵ - گل را بدور روی تو کس بر نمیکند
گل را بدور روی تو کس بر نمیکند
بلبل به بوستان سخن او نمی کند ۱
تا دیده باز یافت خیال قدت در آب
دل جست و جوی سرو لب جو نمی کند ۲
شیرین لبی که دید دهان چو قند تو
وصف دهان خود سر یک مو نمی کند ۳
با عاشقان رقیب دل نازک ترا
بد می کند همیشه و نیکو نمی کند ۴
انکار زردی رخ ما رسم بار نیست
این کار جز رقیب سیه رو نمیکند ۵
کار طلب ز پیش بسر باختن برند
سالک چرا قبای خود از گو نمی کند ۶
دایم حدیث روی نکو می کند کمال
اندیشه از حکایت بدگو نمی کند ۷
بلبل به بوستان سخن او نمی کند ۱
تا دیده باز یافت خیال قدت در آب
دل جست و جوی سرو لب جو نمی کند ۲
شیرین لبی که دید دهان چو قند تو
وصف دهان خود سر یک مو نمی کند ۳
با عاشقان رقیب دل نازک ترا
بد می کند همیشه و نیکو نمی کند ۴
انکار زردی رخ ما رسم بار نیست
این کار جز رقیب سیه رو نمیکند ۵
کار طلب ز پیش بسر باختن برند
سالک چرا قبای خود از گو نمی کند ۶
دایم حدیث روی نکو می کند کمال
اندیشه از حکایت بدگو نمی کند ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۹۴ - گفتمش حال دل گمشده دانی چون شد
گوهر بعدی:شماره ۴۹۶ - گیرم که از تو بر من مسکین جفا رود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
