شماره ۴۰۰ - دل چراغیست که نور از رخ دلبر گیرد

دل چراغیست که نور از رخ دلبر گیرد
ور بمیرد ز غمش زندگی از سر گیرد ۱

صفت شمع به پروانه دلی باید گفت
کین حدیثی است که با سوختگان در گیرد ۲

مفتی ار فکر کند در ورق رخسارش
بشکند خامه و ترک خط و دفتر گیرد ۳

ساقیا باده بگردان که ملولیم ز خویش
تا زمانی ز میان هستی ما بر گیرد ۴

به ادب زن در میخانه که فراش حرم
استان بوسه زنانه حلقه این در گیرد ۵

گر از آن به بچشد چاشنی زاهد شهر
بخرابات مغان آید و ساغر گیرد ۶

بکش از هر طرفی تیغ به آزار کمال
که به هر زخم تو او لذت دیگر گیرد ۷