خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، احساسات عاشقانه و درد فراق را بیان میکند. شاعر از عناصری مانند پسته و بادام، نرگس، آب، پروانه و شمع، آتش، و آفتاب برای توصیف حالات عاطفی خود استفاده کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و استعارههای پیچیده است که درک آنها ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد. همچنین، برخی از تصاویر مانند 'آتش' و 'سوختن' ممکن است برای کودکان نامناسب باشد.
شماره ۳۷۲ - بشیوه پسته و بادام تو یکی ز شکر
بشیوه پسته و بادام تو یکی ز شکر
دگر ز نرگس بسیار خواب میپرید ۱
دگر بر آب معلق نسنجمه آن غبغب
چو روشن است که روغن ز آب میچربد ۲
بمیر تشنه که پروانه از تعطش شمع
چو سوخت بر مگسان شراب میچربد ۳
دلم به آتش سوزان غمت موازنه کرد
به سوز و گریه ز آتش کباب میچربد ۴
به فلک چو بمیزان رسید دید کمال
که از به آن رخ چون آفتاب میچربد ۵
دگر ز نرگس بسیار خواب میپرید ۱
دگر بر آب معلق نسنجمه آن غبغب
چو روشن است که روغن ز آب میچربد ۲
بمیر تشنه که پروانه از تعطش شمع
چو سوخت بر مگسان شراب میچربد ۳
دلم به آتش سوزان غمت موازنه کرد
به سوز و گریه ز آتش کباب میچربد ۴
به فلک چو بمیزان رسید دید کمال
که از به آن رخ چون آفتاب میچربد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۷۱ - جهان بخواب و دمی چشم من نیاساید
گوهر بعدی:شماره ۳۷۳ - چرا نسیم صبا خاک پاش میسپرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.