خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از زیبایی و دلربایی معشوق خود سخن می‌گوید و عشق و دلدادگی خود را به تصویر می‌کشد. او از درد عشق و اشتیاق به معشوق می‌گوید و زیبایی‌های او را با تصاویر شاعرانه مانند آهوی شیرگیر و لاله‌زار توصیف می‌کند.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات شاعرانه ممکن است نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی داشته باشد.
شماره ۳۰۱ - آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
آن شهسوار خویان بارب چه نام دارد
در حسن و دلربائی لطف تمام دارد ۱
عشان را حلال است اندوه دوست خوردن
خونش حلال بادا آنکو حرام دارد ۲
دل خواهد که گیرد سیم برش در آغوش
بیچاره در سر خود سودای خام دارد ۳
سر آهوی شیر گیرش بر طرف لاله زارش
از بهر صید دلها از مشک دام دارد ۴
مه چون تمام گردد پیوسته در کمالست
زانروی در دل او مهرش مقام دارد ۵
در حسن و دلربائی لطف تمام دارد ۱
عشان را حلال است اندوه دوست خوردن
خونش حلال بادا آنکو حرام دارد ۲
دل خواهد که گیرد سیم برش در آغوش
بیچاره در سر خود سودای خام دارد ۳
سر آهوی شیر گیرش بر طرف لاله زارش
از بهر صید دلها از مشک دام دارد ۴
مه چون تمام گردد پیوسته در کمالست
زانروی در دل او مهرش مقام دارد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۰۰ - آن شوخه به ما جز سر بیداد ندارد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۲ - آنکه هرگز سوی من چشم رضائی نگشاد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
