خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه با تصاویر زیبا و استعاره‌های غنی، احساسات شاعر را نسبت به معشوق بیان می‌کند. شاعر از زیبایی‌های طبیعت مانند گل و سوسن برای توصیف معشوق استفاده کرده و از عشق و سوز درونی خود سخن می‌گوید.
متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های پیچیده است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی برای درک عمیق‌تر دارند.
شماره ۲۹۹ - آن سرو ناز رفت بگلشن نظر کنید
آن سرو ناز رفت بگلشن نظر کنید
در باغ گل برآمد و سوسن نظر کنید ۱
گل را ز شوق نکهت آن پیرهن چو من
صد داغ خون به گوشه دامن نظر کنید ۲
آتشکده است جان من از سوز سینه به آه
دودی که بر گذشت ز روزن نظر کنید ۳
با چشم نیز بین نظری بر دهان او
گر ممکن است یکسر سوزن نظر کنید ۴
او دیده ایست روشن اگر برقع افکند
ای عاشقان به دید، روشن نظر کنید ۵
گر بر شما حقیقت جانست ملتمس
از پیرهن لطاقت آن تن نظر کنید ۶
آنها که می کنند لبش آرزو کمال
گر در حلاوت سخن من نظر کنید ۷
در باغ گل برآمد و سوسن نظر کنید ۱
گل را ز شوق نکهت آن پیرهن چو من
صد داغ خون به گوشه دامن نظر کنید ۲
آتشکده است جان من از سوز سینه به آه
دودی که بر گذشت ز روزن نظر کنید ۳
با چشم نیز بین نظری بر دهان او
گر ممکن است یکسر سوزن نظر کنید ۴
او دیده ایست روشن اگر برقع افکند
ای عاشقان به دید، روشن نظر کنید ۵
گر بر شما حقیقت جانست ملتمس
از پیرهن لطاقت آن تن نظر کنید ۶
آنها که می کنند لبش آرزو کمال
گر در حلاوت سخن من نظر کنید ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۸ - آن سرو قد نگر که چه آزاد می رود
گوهر بعدی:شماره ۳۰۰ - آن شوخه به ما جز سر بیداد ندارد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
