خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی بیانگر عشق و ارادت بیحد شاعر به معشوق است. شاعر معشوق را مانند خورشید عالمتاب توصیف میکند و درد عشق را بهانهای برای عبادت میداند. همچنین، او از ترک عادات دنیوی و رسیدن به کمال معنوی سخن میگوید.
محتوا دارای مضامین عرفانی و عاشقانه پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند 'ترک عادت' و 'کمال معنوی' نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات انسانی دارد.
شماره ۲۶۶ - میل دلم بروی تو هر دم زیادت است
میل دلم بروی تو هر دم زیادت است
وین حد دوستی و کمال ارادت است ۱
هر بامداد روی نو د بدن به فال نیک
ما را دلیل خبر و نشان سعادت است ۲
تو آفتاب عالم هستی و جان ما
دایم ژنیش روی تو در استعادت است ۳
خوش خاطرم ز درد تو از بهر مصلحت
گر ناله میکنم غرض من عبادت است ۴
گر عادت است رسم نخلف میان خلق
ما عارفیم و عادت ما ترک عادت است ۵
صدق کمال ساده درون و کمال صدق
از هر چه در کمال تو آید زیادت است ۶
وین حد دوستی و کمال ارادت است ۱
هر بامداد روی نو د بدن به فال نیک
ما را دلیل خبر و نشان سعادت است ۲
تو آفتاب عالم هستی و جان ما
دایم ژنیش روی تو در استعادت است ۳
خوش خاطرم ز درد تو از بهر مصلحت
گر ناله میکنم غرض من عبادت است ۴
گر عادت است رسم نخلف میان خلق
ما عارفیم و عادت ما ترک عادت است ۵
صدق کمال ساده درون و کمال صدق
از هر چه در کمال تو آید زیادت است ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۶۵ - مه لاف حسن زد به نو زا رخ بر او گرفت
گوهر بعدی:شماره ۲۶۷ - نیست غیر از تو دستگیر ای دوست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.