خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان دل سخن می‌گوید که عاشق خال و زلف معشوق است. شعر به زیبایی‌های معشوق مانند قدش مانند سرو و موهایش اشاره می‌کند و از درد فراق و ناله‌های عاشق می‌گوید. در پایان، از کمال سخن می‌گوید و دعایی برای معشوق می‌کند.
این شعر دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات پیچیده ممکن است برای کودکان قابل فهم نباشد.
شماره ۱۵۴ - دل صفه خال تو با زلف گفت
دل صفه خال تو با زلف گفت
دانه در در شب تاریک سفت ۱
سرو قدت راست چمن سرو راست
کس سخن راست نیارد نهفت ۲
تا نرود گرد به هر دیده حیف
دیده درت آب زد آنگه برفت ۳
ناله من خواب شبت برد و آه
چون نکنم ناله که چشمم نخفت ۴
بیدق خال تو نرانده هنوز
طره کج باز دو رخ برد مفت ۵
ای دل اگر سروریت آرزوست
چون سر زلفش به قدمها بیفت ۶
هر که شنید از سخنان کمال
سلمه الله و أبقاه گفت ۷
دانه در در شب تاریک سفت ۱
سرو قدت راست چمن سرو راست
کس سخن راست نیارد نهفت ۲
تا نرود گرد به هر دیده حیف
دیده درت آب زد آنگه برفت ۳
ناله من خواب شبت برد و آه
چون نکنم ناله که چشمم نخفت ۴
بیدق خال تو نرانده هنوز
طره کج باز دو رخ برد مفت ۵
ای دل اگر سروریت آرزوست
چون سر زلفش به قدمها بیفت ۶
هر که شنید از سخنان کمال
سلمه الله و أبقاه گفت ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۵۳ - دل سختت به سندان سخت بارست
گوهر بعدی:شماره ۱۵۵ - دل قبله خود خاک سر کوی تو دانست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
