متن بالا بیانگر حیرت و شیدایی قلب و جان گوینده در برابر الهی است که گاه پنهان و گاه آشکار میشود. شاعر از استتار و تجلی خداوند پرسش میکند و از آرزوی روزی میگوید که در آن فقط خداوند باقی میماند. همچنین، از وعدههای طولانی و دیررس الهی شکوه میکند.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عرفانی و مذهبی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری و شناختی دارد.
مناجات ۱۸۵ - الهی چند نهان باشی و چند پیدا؟
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.