خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که در حالی که دیگران از بلاها رهایی می‌یابند، او به شادی مبتلا شده است. او اعلام می‌کند که همه شادی‌ها را به خود جذب کرده و تنها به یکتا (خدا) پیوسته است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
مناجات ۱۲۲ - الهی خلق به شادی از بلا برهند، من به شادی مبتلا شدم، همه شادی به خود رسانند من ت
الهی خلق به شادی از بلا برهند، من به شادی مبتلا شدم، همه شادی به خود رسانند من تو را یکتا شدم.
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:مناجات ۱۲۱ - الهی تو منزلی و دوستان تو در راه. پس نه دل عذر خواه است و نه زبان کوتاه. آفریدی
گوهر بعدی:مناجات ۱۲۳ - الهی گردن گردون رام تقدیر تو است و رقبهٔ علمیان مسخّر تدبیر تو است، سر سرکشان بس
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
