متن بیانگر توکل و ایمان به خداوند است که به عنوان پناهگاه و روزیدهنده توصیف شده است. شاعر از بخشش و رحمت بیمنتهای خداوند سخن میگوید و او را با صفاتی مانند بخشنده و بیمنت مقایسه میکند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و مذهبی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با مفاهیم دینی دارد.
مناجات ۱۲۱ - الهی تو منزلی و دوستان تو در راه. پس نه دل عذر خواه است و نه زبان کوتاه. آفریدی
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.